دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و بیست و هفتم :
بعد از اینکه واقعیت را برای کیوان تعریف کردم، عصبی بالای سرم ایستاد.
-یعنی کانی اگه حامله نبودی این قدر می زدمت تا سیاه و کبود بشی!
-چرا آخه؟
-خب از همون اول بگو از عصبانیت داشتم سکته می کردم دختر.
-بد کردم گذاشتم هر چی تو دلت بود بریزی بیرون!
-پاشو، پاشو ببرمت اتاقت. کم واسه من دلیل و برهان بیار.
به اتاق که برمی گردم، همه ی زن ها نگران دور کرسی نشسته اند و روی رادیو را هم ک
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
محرابی
0این خودش مامایه بهش میخوان بگنبچه ش چیه خودش استاده آخه .ممنون زیبا ودوست داشتنی بود